Our Blues (2022)

Beni bilen bilir sevdiğim zaman anlatmalara doyamam. İşte bu diziyi de o kadar sevdim ki deli gibi övesim var. Bir kere her şey o kadar gerçek ki hayatın ta kendisi. Karakterler gerçek, yaşanılanlar gerçek. O yüzden sevinçleriyle, üzüntüleriyle, acılarıyla, yaşanmışlıklarıyla ya da yaşanamamışlıklarıyla her bir hikayede bizden bir şeyler var. Bu benzerlikler hüzünlendirse de bir yandan da şifa veriyor sanki. Çok keyifli sahneleri de var ama genel olarak onlar ağladı ben ağladım, boğazımda oluşan yumruyu kaç kere yutkundum bilemiyorum ama aynı zamanda iyi hissettiren bir huzuru da var dizinin. Özellikle finalini gözümde yaşla ama tebessümle izledim. Sevgi olduğu sürece umut hep var. Eğer geçmişe, eski dostluklara, eski aşklara ya da eskimeyen aşklara yani şimdi unuttuğumuz gerçek duygulara hasretseniz bu dizi o dizi. Acı ama tatlı, hüzünlü ama huzurlu. Karakterlerin hepsini çok sevdim (Dong Seok en çok seni), kiminin hikayesinde kendimden bir şeyler buldum, kimininkinde bir şeyler öğrendim. Mesela bir kez daha anladım ki ön yargı çok korkunç bir şey. Sana gösterilenin ardında neler olduğunu asla bilemiyorsun. Neyse yine uzatıyorum :) Yıldızlar geçidi olan oyuncu kadrosunu, senaristini, yönetmenini, muhteşem Jeju manzaraları için görüntü yönetmenini ve emeği geçen herkesi ayakta alkışlıyorum. Bu leziz dizi en sevdiklerim arasında yerini aldı.

Bir grup kalabalığın arasına karışıp usulca onların hayatına tanık olmak gibi bu dizi. Telaşsızca akan, bir o kadar da izlemekten keyif alınabilecek bir yapım olmuş, çook beğendim.